Historia odżywiania.
Już w starożytności wiedziano że właściwy sposób odżywiania ma istotny wpływ na stan zdrowia. Badania nad dietą prowadził w ówczesnych czasach Discorides, który wykrył szereg substancji o właściwościach leczniczych występujących w roślinach, a także Pitagoras i Platon, którzy propagowali dietę wegetariańską. W tej dziedzinie również zabierał głos Hipokrates, który głosił pogląd, iż dieta tylko i wyłącznie z prowadzeniem normalnego trybu życia może przynieść wymierne skutki oraz że ludzie szczupli żyją dłużej niż ludzie otyli. Również w starożytnym Rzymie zajmowano się odżywianiem. Niejaki Celus po raz pierwszy użył pojęcia "materii" jako substancji zawartej w pożywieniu a niezbędnej człowiekowi do zachowania właściwego zdrowia. Natomiast Galen podzielił produkty żywnościowe na pobudzające i hamujące wydzielanie płynów ustrojowych przez ludzki organizm. Na przełomie XVIII i XIX wieku podczas rewolucji przemysłowej nastąpiła znaczna transformacja nauki i techniki, wówczas zaczęto interesować się właściwymi metodami produkcji żywności oraz prawidłowym sposobem odżywiania się. Dopiero jednak na początku XX wieku naukowcy odkryli, że oprócz tłuszczów, węglowodanów, białek, minerałów i wody istnieją także witaminy.